Dün gece 65+ Yaşlı Hakları Derneği üyeleriyle birlikte Baba oyununu izledik. Başrolde Haluk Bilginer vardı.
Sahnedeki bir baba hafızasını yavaş yavaş kaybederken biz de duygular arasında gidip geldik; bazen istemsizce gülümsedik, bazen gözlerimiz doldu. Oyunun birçok anında salondaki sessizlik, neredeyse sözlerden daha yüksek sesle konuşuyordu.
Oyun bittiğinde; Haluk Bilginer başta olmak üzere tüm oyuncuları (Özlem Zeynep Dinsel, Ezgi Coşkun, Faruk Barman, Mine Nur Şen, Ufuk Tevge, Ceren Şık, Ezgi Metin, Arkan Mert Atakan, Berkay Tüfekçi) ve yönetmen Muharrem Özcan’ı dakikalarca ayakta alkışladık.
Değerli sanatçı Haluk Bilginer’in performansı muhteşemdi. Ne abartıyor ne yumuşatıyor; sadece bir ayna tutuyor ve olanı olduğu gibi gösteriyor. Tam da bu yüzden çok çarpıcı ve çok kıymetli.
65+ Yaşlı Hakları Derneği olarak, Haluk Bilginer’i giderek büyüyen Alzheimer gerçeğini sanat yoluyla görünür kıldığı için yürekten kutluyoruz. Sanatın bu cesur diliyle açılan her alanın toplumsal farkındalığı büyüttüğüne inanıyoruz. Dernek olarak bu alanda üretmeye, anlatmaya ve savunmaya kararlılıkla devam edeceğiz.